Beste mensen,
Sinds enige tijd heb ik een mooie Rolleiflex. Tjonge wat een mooi stukje techniek en optiek.
Nu ben ik bezig de camera beter te leren kennen en dat is best nog lastig soms.
Wil graag portretten maken; wellicht als referentie foto's zoals ook Stephan Vanfleteren dat doet (zie laatste boek Portret). Volgens mij gebruikt hij oa ook een Rolleiflex.
Als ik binnen bij weinig licht foto's wil maken zit ik snel aan (te) lange sluitertijden en een klein diafragma om bij kleinere afstanden (1-2 meter) een goede scherpte diepte te krijgen. Scherp stellen is erg lastig vind ik. De persoon hoeft maar zijn hoofd wat naar voren of achteren te doen en je bent al weer buiten het DOF.
Hoe moet ik dat aanpakken? Sluitertijden langer dan 1/4 sec leveren al snel bewgingsonscherpte of de persoon moet echt stil zitten. Verder weg gaan staan en naderhand (na scannen) alleen deel van de foto gebruiken; is toch ook jammer.
Verder zie je toch op diverse foto's van Stephan dat de neus onscherp is en de oren ook. Is dat digitaal naderhand onscherp gemaakt (kan natuurlijk ook) of orgineel? Indien orgineel dan is dat knap lastig. Je stelt scherp en gaat aan de compositie werken; vervolgens beweegt iemand zijn hoofd en je kunt opnieuw scherpstellen.
Ik gebruik een 400 film, ja kan ook sneller gaan dat zou nog een optie kunnen zijn.
Ik heb opgezocht bij 1 meter afstand om dan 5 cm DOF te hebben dan moet je diafragma tussen 16-22 zitten, 2 meter kan je met f 4 en 2,5 meter op 2,8 f. Wil je iets meer speelruimte bijvoorbeeld 10 cm DOF dan kan je op 1,5 met f 16 of 2,5 meter op 5,6. Maar bij 2,5 meter is iemands hoofd zeker niet meer beeldvullend.
Iemand suggesties of ervaringen?
