Dit zijn wat ouder foto's maar deze foto's hebben in het tijdschrift digifotopro gestaan misschien komt het wel bekend voor. Der stonden meer foto's in dan deze 3

1: Hier houd ik wel van. Er zit een bepaalde vervreemding in die ik niet kan thuisbrengen, maar wel heel mooi vind.
2: De boodschap komt bij mij niet echt over, terwijl het me bij dit soort foto's te wel belangrijk lijkt dat er iets overkomt.
3: Misschien kun je toelichten (ook bij 2) waarom en wat je gedachte was? Zo is het een beetje lastig beoordelen, ik zie er zo weinig in.

Typische "buik" foto's.
Maar ik snap niet zo goed wat je wil vertellen met je buik. Zulke foto's hebben een serie om zich heen nodig, om zich te versterken.
Los vind ik ze neit sterk.

Ik denk niet dat er altijd een toelichting nodig is of iets uit moet beelden. Maar foto 2 is was eigelijk heel spontaan en onverwachts ontstaan niet voor bedacht. Foto 3 is ontstaan door dat ik vroeger vaak en nu soms in een rolstoel zit gewoon een emotie van uit mijn.

Oke, foto 3 is dan duidelijk. Maar wat wil je met foto 2 dan overbrengen? Of is het allemaal puur willekeurig? In dat geval vind ik het 3x niks.

wat bedoel je met willekeurig? Met foto 2 wil ik niet persee iets overbrengen al is de foto 2 wel sfeervol een heilig iets met mooi stilleven.

Ik werk trouwen niet in een serie elke foto staat voor zichzelf

Ik snap ze ook niet zo. Waarom zijn ze goed?

Wat bedoelje met ik snap ze niet?

Bij 1 zie ik een omgegooide stoel op een vloer, met daarbij kennelijk een raam oid met een gordijn ervoor. Ik heb geen idee wat ik ermee aan moet. Dat bedoel ik. Als het een serie was, had het bijvoorbeeld een referentie naar die rolstoel kunnen zijn, maar je geeft aan dat het geen serie is. Daarom, ik snap het niet.

Ik geënsceneerd vaak foto's die soms ter plekken ontstaan maar ook van uit inspiratie of gevoel.

Hier een film van klokhuis over fotografen die foto's scene zet misschien begrijp je het dan.

http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/nps/hetklokhuis/bb.20060119.asf

Dat linkje helpt me niet zoveel. Het is niet alsof die mensen indrukwekkende fotografie doen.
Dingen bij elkaar zetten die niet kloppen en dan fotograferen. Dat kàn prachtig zijn, maar niet op deze makkelijke manier. Het is te simpel, te makkelijk. Vreemd doen om het vreemd doen....

Bedoel je het filmpje?

Ik zeg toch ook niet dat ze bezig zijn indrukwekkende fotografie het gaat om het beeld hoe mensen te werk gaan en tot iets komen.

oke, ik verwoord me niet zo sterk. Laat ik het anders zeggen.
Ik snap wat de mensen in het filmpje doen, maar vind het zo simpel gedacht en uitgevoerd, dat ik er weinig mee kan. Er is geen verhaal, geen motief...gewoon een vervreemd iets neer zetten.

Daar kan ik weinig mee.

Dat zie ik dan als verkeerd er hoeft niet altijd een verhaal of motief achter zitten er wordt wel iets gecreëerd en er onsta iets. Wat misschien niet te beschrijven is maar fantasie is niet altijd te verwoorden of te plaatsen je moet het als een soort fantasie wereld zien. En zo kijk ik ook ongveer naar mijn foto's

De foto's doen mij wel wat maar het is op een dermate abstracte manier dat ik het niet onder woorden kan, maar ook niet wil brengen. Het werd al eerder gezegd; het is een buikgevoel.

Er komt wel vaker nog veel vager en abstracter werk voorbij, dus ik zie het probleem hier niet zo...

Maar goed, bij 1 blijf ik hangen. Vervreemde plaat. Voor mij is hij dan, onderbuikgeslaagd.

Drie blijf ik ook wel wat langer bij hangen al weet ik niet goed waarom en wat ik met het beeld aan moet. 2 ga ik snel voorbij.

Ik vind 3 een goeie plaat. Het mooie van dit soort abstracte werk is dat de kijker er een beleving bij kan hebben. "Nietszeggende" beelden kunnen bij de kijker een betekenis krijgen. Nr. 3 herinnert mij aan het gevoel van onmacht enige tijd terug toen ik even niet erg mobiel was als gevolg van en auto ongelukje. Mooi.

Jan saudek heeft ook mooie "Nietszeggende" beelden. Maar hoe gaat het nu?

Zijn foto's vind ik niet mooi en ook niet nietszeggens, wel goed.

nr3 van jou vind ik ook goed .

Weer prima.