Daar ben ik nou benieuwd naar.
Wie gebruikt er, als je digitaal werkt, nog een (flits)lichtmeter?
En, waarom? Is het beter, sneller, handiger of anderzins voordeliger dan achterop het schermpje van je camera kijken?

Digitaal alleen in de studio. Heb er vooral eentje voor m'n 4x5

En, is dat omdat je het zo geleerd hebt of is dat omdat het voordelen bied boven chimpen?

Met een 4x5 kijk je alleen op het schermpje om scherp te stellen en te framen...


Ik gebruik nog regelmatig een meter, mijn M3s hebben geen interne meter (en ook geen schermpje).

Ik heb nog een minolta (III) rondslingeren die ik op vakantie enzo zeker gebruik

Bij contrastrijk of moeilijk licht is zo'n meter ideaal. Je weet gewoon in één keer dat je goed zit.
(in situaties waarbij je camera confuus raakt).

Dan heb ik het overigens wel over incident-metering en niet met het spotmeet-dingetje, dat doet mijn D700 al prima.

Gebruik hem zelden tot nooit. Ik heb een blauwe maandag een Hasselblad gehad, die had geen lichtmeter, dus dan kwam het goed uit.

Sneller? Beslist niet. Handiger? Vaak ook niet, soms komt ie goed uit om het contrast in een scene te bepalen en dan met in het achterhoofd de dynamic range van je sensor te kijken of je HDR toepast (en zo ja, hoeveel beelden je denkt nodig te hebben, maar meestal weet je dat je met 3 of 5 toch een heel eind komt). Voor beweging in een ongecontrolleerde lichtomstandigheden: waardeloos

Ooit wil ik nog studioflitsers, ik denk dat ie dan vaker gebruikt gaat worden.

Hier ook alleen voor analoog (hoewel het lichtmeetprisma voor de Mamiya ook heel acceptabel blijkt) en voor studiowerk.

En meer voor het 'ambachtelijk gevoel' nog wel 'ns voor landschappen (vaak gevolgd door flinke chimp-sessie )

Ik gebruik de mijne alleen met studioflitsen om een uitgangswaarde te hebben.

Gratis met wat ads en voor €0,75 extra heb je geen reclame in beeld. (werkt uiteraard niet met flitsers )

He he he, leuke app, alleen ambient light meten zal wel niet meevallen

Die app gebruik ik ook als ik mijn gewone lichtmeter niet mee wil nemen!
Digitaal gebruik ik de lichtmeter alleen maar om de flitsers te meten en af en toe om te kijken of mijn camera nog wel de juiste lichtmeting doet.

Ik meet altijd gewoon met een digitale camera erbij, makkelijk en accuraat. Alleen als ik geen zin heb om een extra dslr mee te slepen gebuik ik een losse lichtmeter.

Wat leuk die App!

Ik bel eigenlijk alleen met mijn iPhone .. maar vind deze wel leuk om te proberen.

Ik gebruik mijn sekonic L-508 zoom master eigenlijk nog best vaak. Meestal zoals Qadn zegt voor incident (opvallend) licht meten. In het geval van kritische foto's (als je ook nog de tijd hebt) bijna altijd. Ik spotmeter 1º op het lichtste deel wat nog doortekening behoeft, zet dat in de zone die overeenkomt met het dynamisch bereik van mijn camera. Voordeel hiervan is dat je het onderste uit de kan haalt van je sensor.
Natuurlijk is een flitslichtmeter vele malen handiger om de ratio van het licht te bepalen. Het schermpje achter op je camera laat nl een jpeg en het histogram van die jpeg zien. Kan wel maar met een meter kun je veel nauwkeuriger bepalen hoe het licht moet staan.
Voor ruim 80% van de tijd gebruik ik echter de meter van de camera.

Tot nu toe dank voor jullie antwoorden. Graag zou ik willen vervolgen om de vraag te beperken tot studio situaties waarbij je licht bouwt.
Je kan namelijk niet meten of het licht mooi is, alleen de sterkte, en de verhoudingen (niet onbelangrijk natuurlijk). Mijn ervaring is dat het instellicht nauwelijks iets verteld over het resultaat, zeker als er softboxen en eggcrates voor komen te hangen. Dus blijkt dat ik gewoon op mijn schermpje kijk of ik het wat vind. Trial en error dus. Ben ik hier alleen in?

Ik persoonlijk gebruikt altijd mijn lichtmeter (meten is weten). Maar ik heb bijv. laatst een course gezien van de Amerikaans fotograaf Jeremy Cowart. Die maakt prachtige fotos in de studio maar gebuikt geen lichtmeter. Hij heeft zichzelf geleerd om het heel goed in te schaten en door op zijn scherm te kijken te fine tunen. Ik denk dat dit verdeeld zal zijn van mensen die wel of geen lichtmeter gebruiken. Wat telt zijn de mooie fotos.

Je hebt met digitaal fotograferen ook geen lichtmeter nodig om te kunnen zien of het licht goed staat, doordat je het op een monitor meteen kan bekijken. Vroeger was het nodig om alles eerst in te stellen en dan een Polaroid schieten voor de kwaliteit. Voor het instellen van de basis is het wel makkelijk om een lichtmeter te gebruiken, je moet zelf maar uitmaken of het sneller werkt via de lichtmeting of het bekijken van de foto's.
Verder weet je op een gegeven moment wel dat flits x met softbox op 3m f8 geeft, maar dat duurt even voor je zover bent.

Omdat ik het prettig vind voor het vinden van lichtverhoudingen, of om beter te kunnen zien of een bepaalde partij zo licht of donker is als ik het wil hebben. Als ik tethered zou schieten dan had ik er waarschijnlijk geen meer in gebruik in een studio.

ik gebruik hem in mijn thuisstudio altijd. Je hoeft niet eerst 10 testshots te maken om je belichting goed te krijgen, wat al een groot voordeel is. Als ik mijn model aan de zijkant bijvoorbeeld 1 stop onder wil belichten.. dat zie ik niet op de foto hoeveel ik haar precies onderbelicht.
Of als ik een witte achtergrond wil hebben... Met een lichtmeter kan ik dan de achtergrond verlichting zo zetten dan ik deze 3 stops overbelicht tov mijn model. En dat weet ik omdat ik beide gemeten heb.

Ben eigenlijk wel een beetje verbaast dat mensen hem hier als een verouderd hulpmiddel zien dat je in het digitale tijdperk niet meer nodig hebt. Ook Frank Doorhof raadt het gebruik van een lichtmeter in zijn eerste workshop al aan.

Yep, ook hier de flitsmeter in de thuis studio.

Alleen voor flitsen een autometer IIIF, voor de rest is het een kwestie van goed meten en je histogram gebruiken.

Ik gebruik de Kenko KFM-1100 handig apparaatje. Je kan met een lichtmeter ook mooi de verhouding aflezen van mix tussen bestaand licht en flitslicht (zal misschien ook met je camera kunnen, maar weet niet hoe) Ik vind het prettig om licht te meten als ik in manual mode fotografeer, zowel in strobist situaties als in mijn thuis studio. Zoals al eerder opgemerkt, je hoeft geen 10 testshoots te maken en het model te vervelen met camera en flitsinstellingen. Natuurlijk zul je, als je vaker met de zelfde apparatuur werkt ook in 2 a 3 test shoots je licht goed ingesteld hebben, ik vind meten is toch weten. Hoe veel licht komt er op de achtergrond en inderdaad verhoudingen van je lampen. Ik maak tegenwoordig meer gebruik van e-TTL flitsen off camera met Speedlites en een ST-E2, dan gebruik ik mijn lichtmeter niet.
Groeten Michael

Kenko was het geloof ik die de lichtmeter-tak van Konica Minolta heeft overgenomen of niet?

Ja dat klopt.

Nou dan zal ik ook ff een duit in het zakje doen...

Onlangs heb ik uitgerekend dat ik dit jaar een soort van jubileum vier: 25 jaar in de (studio-)fotografie. De eerste 10 jaar vooral analoog, met name 4x5" dia. Ik werkte in de studio bijna altijd met flitslicht, Broncolor met Pulso generatoren en lampkoppen (al kwamen die metalen Bron zoembakken ook nog wel eens voorbij).
Het leren werken met flitslicht... Wat een ramp waren mijn eerste foto's, geen idee wat licht deed, hoe het zich voegde, hoe sterk het stond, wat verhoudingen waren. Wat mooi was, wat vorm gaf, structuur, textuur, diepte, spanning of oppervlakkigheid.
Dit dus eigenlijk:

Eigenlijk ga je hier elementair de mist in: je kunt dan niet méten of licht mooi is, je kunt het wel degelijk (leren) zien. Als je in het dagelijks leven leert kijken naar licht (wat het doet, hoe het valt, wat mooi is, vorm geeft, reflectie geeft voor effect of sfeer, dan kun dat toepassen met studioflitsers zonder ook maar 1x op de knop te drukken. Zet je instellicht proportioneel op de hoogst mogelijke stand en laat de rest van je studio lekker donker. Kijk. Kijk met 1 oog en zie wat je licht doet. Loop om je set heen en kijk steeds wat licht doet. Bekijk je set eens van de andere kant. Zie wat licht doet. Zie effecten, verhoudingen, richting.

Dat heb ik jarenlang gedaan (doe dat bewust en onbewust nog steeds): gekeken en toegepast, geprobeerd. Zeker in dat analoge tijdperk heb ik veel gemeten, vooral om de verhoudingen te staven aan mijn waarnemingen en een goed diafragma in te kunnen stellen vóórdat ik een Polaroid van Hfl 15,= verprutste. En om te leren natuurlijk.

Anno nu (en al veel langer) gebruik ik geen flitsmeter meer. Ik schuif met licht, kijk nog steeds. Zie verhoudingen en effecten die nodig zijn voor de opname. Ik kies een diafragma (afhankelijk van gewenste scherptediepte) en werk mijn licht daar naar toe. Dat duurt in de regel geen 10x klikken. En al zou dat wel zo zijn... wtf?!

Overigens werk ik in de studio eigenlijk altijd met een programma (bv CaptureOne Pro of Phocus van Hasselblad) om rechtstreeks op computer en goed beeldscherm te kunnen fotograferen. Kun je goed nameten en beoordelen. Ook dat is eigenlijk een vorm van flits meten alleen doe je dat dan in de opname ipv in de set.

Afijn, ik hoop je hiermee weer iets verder geholpen te hebben

TTL heeft zijn intrede nog niet gemaakt in studio verlichting. Wel is het gebruik van speedlites (die je trouwens in kleine settings ook in een studio kunt gebruiken). Ik test momenteel de Phottix Odin in combinatie met hun easy up paraplu softboxen. Voor mensen die de zelfde problemen hebben als ik: wel een studio willen gebruiken maar niet de ruimte hebben. Is dit een uitkomst, in een paar minuten heb je alles opgebouwd en weer afgebroken zodat de woonkamer weer leefbaar is. Het voordeel wat ik zie met TTL is dat je basis belichting snel is opgebouwd. Vervolgens kan ik met de Phottix Odin vanaf mijn camera alles instellen. Zo kan ik het TTL licht beïnvloeden naar mijn smaak. Ik denk dat het niet lang meer gaat duren dat ook studio flitsers een vorm van TTL sturing gaan krijgen (weet niet of dit technisch mogelijk is gezien een studio flitser een andere type flitsbuis gebruikt dan een speedlite).
Het gebruik van een lichtmeter is dan nog minder interessant.

Lijkt mij erg onhandig, hoe houd je dan in de hand welke flitser wel of niet meer licht geeft om de TTL meting goed te krijgen.
Verder veranderd je lichtmeting als je om de scène heenloopt om een dramatische foto te maken, waardoor de flitser meer licht geeft om de schaduwen op te lichten als dat 70% van je beeld is.

Zeker na het zien van Twitt Photo podcast met Frank Doorhof zie je hoe makkelijk het is als je de lichtmeter gebruikt, meten is weten is zijn motto.

Door verhouding A:B in te stellen (helaas heeft de Odin geen optie A:B C zoals de 580EX II en de ST-E2 heeft) Bij een dramatische belichting ga je misschien niet meer met TTL werken en gebruik je de Odin in manual mode en kun je elke flitser instellen van vol vermogen tot 1/128 vermogen.(nog een verbeterpunt van de Odin is dat het manual vermogen alleen per stop instelbaar is en niet per 1/3 vermogen) Met TTL zal de belichting in eerste instantie plat zijn, maar door je verhouding te wijzigen kun je het licht naar je hand zetten.

Het is heerlijk om mijn reportageflitsers te kunnen bedienen op afstand (zoals ik dat kan met de Elinchrom Quadra) maar een automaat als TTL is onzin vind ik. Dat is handig voor reportage-fotografie waarin situaties snel veranderen en het meer gaat om het hebben van een moment dan om een verfijnde belichting. Dus een Phottix is leuk om reportageflitsers op afstand te vertellen hoe hard ze moeten flitsen, maar dat vertel ik hun graag en niet een TTL automaat.

Maar dit is allemaal off topic. Mijn uitgangsvraag was; ga je meten of ga je gewoon achterop je schermpje kijken wat je mooi vind.

Gebruik 'm binnen altijd....een keer meten en je kan meteen aan de slag en dan sneller bijstellen dan eerst de boel te lopen warmflitsen. Is voor 'model' ook niet zo fijn natuurlijk....:-)