Voor een opdrachtgever die met regelmaat opdrachten voor mij heeft, heb ik vanmorgen een aantal portretten gemaakt. In totaal ben ik daar 3 uur mee bezig geweest en het resultaat is naar tevredenheid van de opdrachtgever. Ik ben gewend om mijn eigen uurtarief te hanteren en dat gaat altijd goed. Nu krijg ik naar aanleiding van mijn rekening een mail dat er een vast budget is en dat is aanmerkelijk lager dan wat ik heb gerekend. Ik voel mij hierdoor voor het blok gezet, daar ik de foto's al heb gemaakt en de foto's ook al heb geleverd.

Ik ben benieuwd hoe jij hier mee om gaat.

En je hebt datzelfde tarief de vorige keren ook gerekend? Zo ja, dan is het heel vreemd.
Ik zou het telefonisch doen. Want, strikt genomen sta je helemaal in je recht. Prijzen achteraf bedingen kan niet. Maar, het is een vaste opdrachtgever die je wenst te behouden (tegen jouw voorwaarden!) dus >ik< zou het vriendschappelijk zeggen dat het een rare gang van zaken is. En dat het wellicht een misverstand bij hun is geweest. Op die toer zou ik het gooien.

Dank je Fokke voor je snelle reactie. Ja het is een dubbel gevoel ik wil de opdrachtgever niet kwijt, ben tevreden met de samenwerking. Bij een vast budget had ik dat graag van te voren geweten.

je bent zzp'er neem ik aan. dat betekend dat de opdrachtgever nooit jouw prijzen kan bepalen. Wat wel kan is dat ze het fijn vinden als al hun opdrachtnemers dezelfde prijzen hanteren maar dat zal dan altijd een 'voorstel' naar jou moeten zijn waar jij al dan niet accoord mee kan gaan. En dat kan dus per definitie nooit achteraf. Stel je voor dat ik een loodgieter inhuur en achteraf zeg dat ik een vaste prijs betaal.
Wat je wel ziet bij tijdschriften is dat ze standaard prijzen hanteren aan hun freelancers. Maar een prijs opleggen kan in feite niet. Toch kan bij dit soort opdrachtgevers de indruk ontstaan dat dat wel zo is. Soms weten de mensen die er werken ook niet dat het eigenlijk krom is. Ik heb dat vaak met kilometerprijzen. Ze willen je dan opleggen om 19ct/km te rekenen. Dat is omdat ze dat zelf krijgen voor het gebruik van hun prive auto. 19ct/km is het bedrag wat een werkgever kan uitkeren aan een werknemer voor prive autogebruik zonder dat het als verkapt inkomen wordt aangemerkt. Wat deze werknemers niet realiseren is dat dat een totaal andere situatie is wanneer je een zelfstandig ondernemer inhuurt. Die kan je geen km prijzen opleggen. Een ZZP'er bepaald zijn eigen tarieven, en de opdrachtnemer kan daar accoord mee gaan of niet.

Ik heb gebeld. Opdrachtgever gaf toe, dat hij in gebreke is gebleven en dat hij mij niet voldoende heeft ingelicht. Ik heb aangegeven niet blij te zijn met deze gang van zaken, de opdrachtgever begreep dat. Ik heb ook gevraagd bij een volgende opdracht het budget te vermelden, dat gaat de opdrachtgever doen.

Het ontstane prijsverschil in deze situatie bleek niet oplosbaar. Ik voel mij dus verplicht te schikken in deze situatie. Hier blijkt dus ook gelijk de macht van een opdrachtgever. Ik blijf met een dubbel gevoel achter.
Ik ben blij met de opdracht, blij met het resultaat, de opdrachtgever is blij met het resultaat, maar de beloning blijft achter bij al deze vreugde. Ik vind het lastig.

Je begrijpt dat je nu nooit meer je oude tarief kunt vragen? Vraag eens aan je opdrachtgever of hij deze maand voor de helft van z'n salaris wilt werken.

Ik ga nog even door:
Ik werd een tijdje geleden gevraagd om stills te maken voor een speelfilm. De regisseur zag mij wel zitten en had me voorgedragen. Ik werd door een produktie assistent gebeld of ik een offerte kon maken. Ik vertelde haar dat deze tak nieuw voor me is, en of ze een idee had hoe de prijzen lagen. Ik ben daar eerlijk in, omdat ik graag op zo'n manier zaken doe. Ze zei dat dat niet zo was en dat ze dat aan de fotografen overlieten. Ok, dan verzin ik wel wat ik er voor wens te hebben.
Ik maak een offerte op basis van het aantal dagen wat me beloof werd, namelijk 8. Geef nog een korting van 5%. Wordt ik enkele dagen daarna teruggebeld door de produktieleider (neem ik aan, want hij stelde zich niet eens voor, en we kennen elkaar niet). Hij begon gelijk dat mijn offerte veel te hoog was en dat het niet 8 volle dagen maar 8 halve dagen zijn en dat hij altijd 450 per dag betaald aan still fotografen dus 225 per halve dag en dat de kilometerprijs 19ct/km is. (daar heb je m weer!). Reistijd werd niet betaald (uur heen uur terug!) En daar moest ik het mee doen. En uit de toon begreep ik dat ik de nabewerking in eigen tijd mocht doen, al zei hij dat niet letterlijk.
Ik heb toen bedankt voor de klus. Want, als iemand zo bot met mij omgaat weet ik zeker dat er vroeg of laat problemen komen over geld.

Het verschil met jou is dat je deze opdrachtegever wilt behouden. De overeenkomst is dat het niet zo kan zijn dat de opdrachtgever de prijzen bepaald, ook al verkeerd hij in een machtsposititie door een keuze uit opdrachtnemers te hebben.

Nee, dat ben jij niet verplicht! Ben je besodemieterd! Hij geeft toe in gebreke te zijn, en dan moet jij schikken? Kom nou!

Nu moet je jezelf de volgende vraag stellen: Wens jij in de toekomst voor een lager tarief voor deze opdrachtgever te gaan werken? Zo ja, dan ga je nu mee in zijn prijs. Zo nee, dan hou je je poot stijf want dan heb je niks te verliezen.

Ik durf er om te wedden dat als jij je prijzen blijft hanteren hij toch nog bij je terug komt. Hij kent je kwaliteit en weet dus wat ie aan je heeft. Dat weet ie bij een volgende andere fotograaf niet.

De opdrachtgever heeft in dit geval niet meer budget. Jij wilt de opdrachtgever niet kwijt. De opdrachtgever wil jou waarschijnlijk ook niet kwijt (andere fotograaf zoeken kost tijd). Probeer creatieve oplossingen te vinden waar jullie je allebei in kunnen vinden. Spreek bijvoorbeeld af dat je bij een volgende opdracht 20% meer tijd mag berekenen/besteden voor extraatjes in de nabewerking. Ik noem maar iets. Als ik je verhaal lees is de relatie prima en zal de opdrachtgever jouw kant ook begrijpen en zich in willen spannen om e.e.a. naar tevredenheid op te lossen.

Ik ben geen prof.fotograaf, maar werk in de verkoop/relatiebeheer van industriële producten.

Allereerst is het denk ik de vraag: Wat is er van tevoren afgesproken? Als er niets over is afgesproken of op papier is gezet (als is het maar "o.b.v. nacalculatie" of "o.b.v. tarief vorige opdrachten") , dan is dat zowiezo verbeterpunt 1. In dat geval moet je denk ik de angel uit het stukje 'gevoel' halen en puur feitelijk argumenteren. Uitgangspunten als 'kan hij geweten hebben' of 'ik bereken dat altijd' blijkt tot discussie te leiden die ten alle tijden voorkomen moet worden.

I.v.m. relatie en vervolgopdracht loont het wellicht om gewoon een concessie te doen of de klant anderszins tegemoet te komen om tijd en energie te sparen. Mocht dit niet gewenst of mogelijk zijn, ga je richting een zakelijke discussie/onderhandling.

Situatie: Het is onbekend wat er berekend moet worden voor uitgevoerde opdracht. Wat is dan een redelijk tarief? Een marktconform tarief. Wat is een marktconform tarief? Dat zit binnen een bepaalde bandbreedte natuurlijk. In dat geval ga je richting: 'offertes opvragen bij 3 gelijkwaardige fotografen en daar het gemiddelde van nemen'.

Dus even concreet jou standpunt richting klant: "Er is discussie over tarief. Het is niet van tevoren afgesproken, dat is een verbeterpunt voor ons beiden. Wat is dan nu een redelijk tarief? Zie hier obv offertes van gelijkwaardige/soortgelijke fotografen wat een marktconform tarief is. Het lijkt me zeer redelijk om tarief X daarom te berekenen." Wie er dan het dichtste bij zit of hoe je het verder wilt aftikken volgt dan uit het feit of jij dichterbij dat marktconforme tarief zit of je klant.

Dit is even puur vanuit een andere praktijk, en is mogelijk niet toepasbaar op jou situatie, maar het is maar een gedachtengang van iemand die ook wel's met zo'n bijltje heeft moeten hakken.

Paul, je voelt je verplicht te schikken, waarom dan toch? Wat keredsnah hierboven zegt is waar natuurlijk. Het lijkt wel of je een test moet doorstaan voor deze opdrachtgever :
Hij kent jou tarief, laat je een opdracht doen, en komt achteraf dat zijn budget niet toereikend is, tja ...

Ik begrijp wel jou gevoel, maar je moet hier toch voet bij stuk houden, en voor een volgende keer kun je wellicht wat aan de prijs doen, dan komt jou opdrachtgever toch weer met zijn budget uit, en heeft hij nu het gevoel dat hij iets gewonnen heeft. En het belangrijkste : jij verliest je gezicht niet!

Als de opdrachtgever het verschil in budget niet kan overbruggen, kan hij dan niet iets anders aanbieden?
In natura of zo, dat hij zakelijk een objectief voor je aanschaft of zo?

Uit je derde post begrijp ik dat je al akkoord bent gegaan met deze lagere prijs vanwege het budget. Daar kun je dan in dit geval niet veel meer aan veranderen. Als je eenmaal een afspraak hebt gemaakt zul je je daar immers ook aan moeten houden.
Ik zou alleen in dat geval wel je normale tarief op de factuur zetten en expliciet een eenmalige korting vermelden waarmee je dan op het afgesproken bedrag komt. Dan werk je voor de opdrachtgever dus niet met verschillende tarieven, maar heb je hem nu gewoon een keer gematst. Dat kan hij dan in de toekomst een keer bij jou doen met een andere opdracht. Bijvoorbeeld door een oplossing zoals de Reisfotograaf al noemt.

like

Bedankt allemaal voor de reacties, oplossingen, tips en tops. Erg leerzaam.

Herkenbaar dilemma; heet vrije markteconomie. Bij dit soort dingen komt ook bluf te pas. Een algemene formule met wijsheid bestaat niet in dit soort situaties. Je kan wel direct de "grote broek" aantrekken zoals sommigen suggereren, maar wat win je en wat kan je verliezen? Moet je dan maar alles over je kant laten gaan? Nee, ook dat niet!
Kijk eens naar de mogelijkheid om wellicht nu iets te geven en ze later "terug te pakken". Stel dat je op een later moment bij een opdracht een foto kan leveren die je al in je bibliotheek hebt; zeg dat dan niet, maar laat ze de volle productieprijs betalen.
Het is een markt met moordende concurrentie. Voor jou zo een ander, maar blijf zelf bepalen waar al te goed buurmans gek is. Wat je soms ook ziet is dat men wel aan de prijs per producteenheid zit te knabbelen, maar ondertussen wel extra volume kan bestellen. Ook dan moet je voor jezelf rekenen. Stel ze halen € 20 van je uurtarief af, maar ze zetten net zo makkelijk wel 8 in plaats van 5 opdrachten bij je weg. Dan moet je echt voor jezelf natellen wat wijsheid is. De keuze die voor jou geldt, hoeft dat niet voor een ander te zijn en omgekeerd.

Kan allemaal best wat je suggereert Fred, is omgekeerd analoog aan wat ik suggereerde, behalve dat ik jou oplossing nu niet vind passen aangezien de opdrachtgever met voorkennis, nu toch achteraf de prijs aangepast wil zien.

Ik zou het gewoon zien als leergeld. Kom er nu uit en pas je algemene voorwaarden aan zodat je dit de volgende keer gedenkt hebt. (let er wel op dat je klant die voorwaarden krijgt *voordat* hij ergens voor tekent, bijvoorbeeld op de achterkant van je offerte)

Er gaat in het bedrijfsleven zo vaak iets over budget.
Ik zou gewoon voor willen stellen dat de prijs blijft staan en eventueel dat hij in termijnen kan betalen.
En dat hij de komende x opdrachten gewoon extra korting krijgt.
Houd jij je klant binnen, krijgt hij toch op een of andere manier de korting, maar dan op lange termijn.

ook belangrijk: gewoon even een kostenplaatje doorgeven, vooraf.

Ik ken de klant niet, weet niet wat voor klant t is, hoe vaak je al iets voor ze gedaan hebt, wanneer de laatste keer was enz... maar weet wel dat er niks mis is met vooraf even communiceren. Al is het maar een: "prima ik ben er a.s. vrijdag, tarief is gelijk aan voorgaande fotografie, dank voor de opdracht en olee"



@Markgrob: als je dat tegen mij zou zeggen (of proberen uit te leggen) zou ik je vaarwel zeggen. Wat een gedoe en administratie.

Bedankt alleen voor de reacties.