Op het moment volg ik een cursus landschap fotografie, de docent wil dat alles scherp is en stimuleert om een tilt shift lens of field camera te gebruiken. Zodat het scherpte vlak van voor tot achter komt te liggen in het beeld.
Nu vroeg mij af wat jullie vinden hoe de scherpte moet liggen?
Alles scherp?
Voorgrond scherp?
Achtergrond scherp?
Of een mengeling van bovenstaande?

De serie die ik aan het maken ben is het landschap van mijn jeugd en op het moment doe ik dat met mijn Rolleiflex, maar mis met deze camera en mijn techniek de scherpte van begin tot oneindig.
Heb veel foto's zoals onderstaande: mooi, maar niet geschikt voor de opdracht aldus de docent.


Tienhoven 03 by flipperkoning, on Flickr


Tienhoven 08 by flipperkoning, on Flickr

De horizon staat scheef op de tweede....

Maar serieus. Ik vind het wel mooie platen en vraag me af waarom je met MF en kleinbeeld niet voldoende scherptediepte zou kunnen realiseren zonder die technologische overkill? Zeker met een statief en relatief windstil weer.

Maar wellicht mis ik het punt?

Ik twijfelde al bij die tweede, maar dacht dat het was omdat ik niet evenwijdig met het kanaal sta met mijn filmvlak. Zal in Lightroom van de week weer even bijwerken om het recht te zetten.

Met de Rolleiflex kan ik op f22 niet dichterbij dan 2,5 meter komen en dan ook nog tot oneindig scherpstellen, dus vandaar dat de docent het had over een tilt shift mogelijkheid om dit wel te halen en niet naar een groothoek lens over te stappen waar de voorgrond en achtergrond teveel uit elkaar worden getrokken.

waarom wilt die docent dat en wat vind je daar zelf van?

Interessante theorie die ik ooit heb gelezen (geloof op bythom.com), was dat het het beste is om oneindig een beetje onscherp te hebben, omdat dat beter aansluit bij hoe onze ogen zien.

Praktisch gezien voor landschappen dus iets dichterbij focussen dan je hyperfocal.

Nooit echt mee geexperimenteerd achter, dus geen ervaring mee verder.

Dat hangt er vanaf. Doorgaans stel je bij landschappen scherp of oneindig of daar in de buurt, en dan lijkt alles al snel scherp, mits je een niet al te lang brandpunt en groot diafragma gebruikt. Een enkele keer kan het ook wel leuk zijn om met scherptediepte te spelen. Jouw docent klinkt nogal ouderwets

Gaat het dan om landschapfoto's met een duidelijke voorgrond? Want anders geeft op oneindig scherpstellen toch het gewenste beeld? Zoals bij deze foto van mij bijvoorbeeld:



Of lees ik het te snel en mis ik het punt?

Yup ook mogen er geen mensen aanwezig zijn, anders gaat het te snel over de mens in het landschap en niet over het landschap zelf.

Wat ik tijdens mijn tijd aan de fotoacademie gemerkt heb is dat ik niet te eigenwijs moet zijn, dus volg ik bij deze cursus de docent. Later zal ik eens kijken of mijn stijl van op het gevoel fotograferen en met de regels fotograferen mooie dialoog kunnen voeren voor een ander soort serie.

@ Atmosphere: mijn ogen zijn niet de beste en door de diabetes die ik helaas ook heb zie ik vaak niet scherp tot aan de horizon en vind ik de nadruk op de voorgrond als in het eerste beeld fijn om naar te kijken, maar als ik het boek van Ansel Adams opensla kan ik ook genieten van de scherpte die over een groot deel van de foto ligt. Zo kan je door zijn landschap kijken en details oppikken net als je in het echte leven naar een landschap kijkt.

Zal vanavond eens de linken bekijken die jullie gepost hebben.

Misschien flauw, maar wie is verantwoordelijk voor jouw foto's? Jij of de docent? Prima dat hij de in and outs vertelt hoe je het maximale uit de mogelijkheden van je dof haalt. Ook prima dat hij de verschillen laat zien in de foto als je voor het een of andere kiest en zelfs prima dat hij een persoonlijke voorkeur uitspreekt. Maar mag je a.u.b. de baas zijn van je eigen voorkeuren. Wat vind jij in een situatie (landschap, sfeer, stemming, etc.)? De docent hoort je te helpen als het je niet lukt een stemming e.d. goed tot uiting te brengen en hoe dat door te spelen met dof kan beïnvloeden. Maar omdat hij brood met pindakaas lekker vindt, hoef ik dat nog niet te vinden.

helder. is die laatste regel ook waarom je docent vindt dat de foto overal scherp moet zijn? ben namelijk nog steeds wel benieuwd waarom hij dat vindt. ik hou niet zo van dit soort dogmatische stellingnames, maar ik kan me wel voorstellen dat in bepaald situaties je er wel voor kiest om een foto overal scherp te willen hebben.

overigens kan je je afvragen of dat altijd, ook met een TC of tilt/shift lens, wel lukt. ik heb zelf foto's die in theorie tot aan de horizon scherp zouden moeten zijn, maar dat in de praktijk niet zijn. gewoon doordat de lucht de horizon onscherp maakt.

Los van de docentdiscussie, ik begrijp t probleem niet helemaal. Alles moet scherp de de docent. nou, bepaal je diafragma (zeg f16) en check je hyperfocusschaal (heet dat zo?). Zorg dat je voorgrond en in hetzelfde bereik ligt als de achtergrond (oneindig).
Bij je eerste voorbeeld sta je te dicht bij het riet denk ik.
Je tweede voorbeeld zou toch wel helemaal scherp moeten kunnen zijn?

Aires, zo doe ik het ook als ik zoveel mogelijk scherp wil hebben. Misschien is de Tessar lens van mijn Rolleiflex niet de juiste voor een scherpe blik!
Atmosphere zal volgende keer vragen wat de reden is van zijn voorkeur voor het verloop van scherpte van voorgrond tot achtergrond.
Fred duidelijk wat je zegt en natuurlijk is het mijn keuze wat ik met zijn advies doe en hoe ik mijn foto's maak.

Artikel op ByThom even opgezocht: http://bythom.com/hyperfocal.htm, gezien de discussie hier zeker wel interessant denk ik.

Van de week weer les gehad en de vraag gesteld en het antwoord was dat als je alles scherp hebt je de structuur en textuur van het landschap kan zien en voelen. Dus dat het gras er ook als gras uitziet en en je de pluisjes van een paardebloem kan wegblazen bij wijze van spreken.

Dinsdag maar weer de doka in om een rolletje te ontwikkelen waar ik de Rolleiflex getest heb op het scherpstellen op f22 en dan verschillende plekken op afstand om te kijken hoe de hyperfocaal afstand met mijn camera werkt. Zoals al eerder gemeld heeft het objectief van mijn Rolleiflex een scherpe daling van scherpte verloop, door het ontwerp.

Hier nog een lekker beeld, waar de scherpte op het punt ligt waar ik het wilde hebben en misschien moet ik een keuze maken over de stijl van de serie, nadruk op een onderdeel van het landschap of het hele landschap!


Tienhoven 11 by flipperkoning, on Flickr

Maar nou zijn de vogels weer onscherp! Vraag me af wat die docent daarvan vindt