Ik heb nogal veel foto's gemaakt, ook van zingende meisjes. Het zingen was vaak niet te best, en de meisjes hingen daarna wat in de zaal rond, ook om bij klanten te zitten. Wie wel eens in Thailand geweest is herkent dit wel. In iedere bar zitten ze, vaak om gewoon te onderhouden, een spelletje 4 op een rij, een spelletje pool etc. Er zijn ook legio plekken waar het wat verder gaat, maar hier (voor zover ik het kon beoordelen) niet. Dus Fokke, zeker geen bordeel. Ik kan natuurlijk ook heel naïef geweest zijn.
Oja, ik zou graag een keer terug gaan. Maar het was dat moment te doen.
Hier wat zang, op veler verzoek. Soms alleen, soms in groep.
(ik vind zelf die momenten ertussen, dat houterige, wel aardig)



Oja, er was precies 1 man, de papa van de meisjes zeg maar. Beste zanger, met afstand. En zo vriendelijk ons bij de portretten te helpen met onze verzoekjes aan de modellen.

De eerste avond heb ik inderdaad als een toerist wat gefotografeerd, (wel even gevraagd uiteraard)
mijn verbazing over die plek, die inderdaad smoezelig is en ook een bepaalde treurigheid uitstraalde proberen vast te leggen. De zaal zelf is aardedonker, op foto 7 kun je dat een beetje zien. Geen foto van.
reinoud de omgeving bij de portretten en de houterigheid vond ik prima. Iets meer ruimte en mooier licht was natuurlijk geweldig geweest.
Het hele idee van portretteren kwam een dag later, en eigenlijk hadden we niet verwacht dat ze toe zouden stemmen. De manager snapte totaal niet waarom we dit wilden, was vriendelijk nerveus, haalde er nog een Engels sprekend iemand bij en gaf ons het hokje
Eline, je hebt gelijk, het was een mix van beauty/kostuum contest met wat valse noten.
Vanwege de hoge temperatuur hebben ze kleine korte kleertjes aan.

Zijn deze B&W's ranzig genoeg zo?

